Familja e Rajesh-it iu drejtua kompanisë indiane të rekrutimeve, Amster, në vitin 2023, pasi ai u kthye nga Dubai, ku kishte punuar për rreth 10 vjet. Ai kishte humbur punën gjatë periudhës së COVID-it, dhe këstet e rritura të kredisë për shtëpinë e shtynë familjen të kërkonte një tjetër mundësi jashtë shtetit.
Amster fillimisht u kërkoi rreth 2.5 lakh rupi (rreth 2,700 euro) për punë të pakualifikuar në Shqipëri. Por ata i zhvatën pothuajse 6,600 euro duke u arsyetuar me refuzime vizash, vonesa dhe madje edhe me luftën Rusi-Ukrainë, tha Ambily, bashkëshortja e Rajesh.
Familja shiti rreth 40 sovranë ari (monedha/bizhuteri ari), mori hua përmes firmave të mikro-financës dhe përfundimisht shiti shtëpinë pasi nuk paguan dot këstet. “Humbëm paratë që kishim fituar me vite të tëra pune të palodhur. E shitëm shtëpinë tonë për të shmangur bllokimin nga banka,” tha ajo.
Pas më shumë se një viti vonesash dhe pagesash shtesë, Rajesh dhe katër persona të tjerë fluturuan drejt Shqipërisë më 3 Mars 2025. Rreth një javë më vonë, tha Ambily, tre prej tyre, përfshirë Rajesh-in, u morën për atë që besonin se do të ishte punë në gurore. Në vend të kësaj, ata u dërguan në një minierë kromi thellë brenda një mali të mbuluar me dëborë.
“Kishte njerëz atje me gjymtyrë të humbura dhe gishta të prerë. Rajesh fillimisht kishte vështirësi në frymëmarrje, por këmbëngulte të punonte për shkak të borxheve që kishim në shtëpi. Ai më tha se kishte shumë borxhe dhe nuk mund të kthehej me duar bosh,” tha Ambily.
Pas rreth 15 ditësh, Rajesh u rrëzua pa ndjenja. Duart e tij ishin të nxira dhe gjakoseshin nga i ftohti, tha Ambily. Më pas, kalvari mori një tjetër rrjedhë.
Ambily pretendoi se grupi u dërgua drejt kufirit me Greqinë dhe i mashtruan që të nënshkruanin dokumente ku pranonin se kishin hyrë në Greqi në mënyrë të paligjshme. Rajesh refuzoi të nënshkruante, ndërsa katër të tjerët nënshkruan, tha ajo.
Të rinjtë më pas dyshohet se u kërcënuan se do t’u ndalohej hyrja në Evropë deri në vitin 2030. Nga frika e arrestimit, katër prej tyre ikën në pyll dhe u ndoqën nga policia, sipas Ambily. Ata vrapuan për më shumë se 50 km dhe u fshehën atje për ditë të tëra.
Ndërkohë, Rajesh u kthye në Kochi nga Amster Overseas pasi ai tha se do të bënte ankesë, pretendoi Ambily. Ajo tha se Rajesh u mbajt në një hotel në Ernakulam në vend që të lejohej të kthehej në shtëpi. Fillimisht, operatorët e agjencisë e qetësuan duke i premtuar një vizë për në Bahrein dhe duke i thënë se së shpejti do të dërgohej sërish jashtë shtetit.
Gjatë kësaj kohe, ai u detyrua të punonte në një restorant në Edappally, tha Ambily. “Ai bënte punë pastrimi për pothuajse 20 orë në ditë. Për katër muaj, ata e paguan vetëm rreth 40,000 rupi (rreth 440 euro),” pretendoi ajo.
Kur ajo dhe Rajesh filluan të kërkonin përgjigje dhe kërcënuan se do t’i drejtoheshin policisë, Ambily tha se toni i tyre ndryshoi. “Na kërcënuan. Na thanë të mos flisnim për atë që kishte ndodhur,” tha ajo.
Pas një përpjekjeje fillestare për të bërë një denoncim në stacionin e policisë në Palarivattom, Ambily iu drejtua Zëvendës Komisionerit të Policisë (DCP), pas së cilës u regjistrua një procedim penal. Ambily tha se ajo arriti të kthejë rreth 4 lakh rupi nga humbjet që tejkalonin 9 lakh rupi, por refuzoi të tërhiqte çështjen e saj.
Ajo vazhdon të flasë publikisht për përvojënt e tyre pavarësisht marrëveshjeve financiare, jo thjesht për të rikuperuar paratë e tyre, por për të paralajmëruar të tjerët. “Dua që familjet e tjera ta dinë se çfarë ka ndodhur përpara se t’u besojnë premtimeve të ngjashme dhe të bien në kurth,” tha Ambily.
Marrë nga Onmanorama.com
