Nga Denis Jukni
Protestat nuk fitohen duke u bërë më të fortë se shteti. Fitohen duke u bërë më legjitime se ai.
Ditët e fundit kam dëgjuar gjithnjë e më shpesh një ide që qarkullon në biseda: “Duhet një grup i vogël njerëzish shumë inteligjentë. Duhet të mblidhen ish-efektivë të policisë, ish-ushtarakë, specialistë të forcave speciale. Ata dinë strategji.”
Në pamje të parë, kjo tingëllon logjike.
Në fakt, përgjigjja varet nga një pyetje themelore:
Strategji për çfarë?
Nëse bëhet fjalë për organizim, koordinim, komunikim, dokumentim profesional, siguri civile, ndihmë të parë, mbështetje ligjore, menaxhim të turmës, parandalim provokimesh dhe ruajtje të karakterit paqësor të protestës, atëherë po. Çdo lëvizje serioze ka nevojë për njerëz me përvojë.
Por nëse strategjia fillon të mendohet si përballje me policinë, si krijim strukturash të fshehta apo si kërkim i epërsisë taktike në rrugë, atëherë protesta hyn në një lojë që nuk mund ta fitojë. Sepse aty ndryshon vetë fusha e betejës.
Një protestë qytetare ka epërsi morale. Shteti ka epërsi në përdorimin e forcës.
Në momentin që protesta largohet nga terreni i legjitimitetit dhe futet në terrenin e konfrontimit, ajo hyn pikërisht aty ku kundërshtari është më i fortë.
Kjo është një nga gabimet strategjike më të mëdha që mund të bëjë çdo lëvizje qytetare.
Historia tregon se protestat që kanë ndryshuar shoqëri nuk kanë fituar sepse ishin më të forta fizikisht.
• Kanë fituar sepse ishin më të organizuara.
• Më të disiplinuara.
• Më këmbëngulëse.
• Më transparente.
Dhe sepse arritën të bindnin qytetarët që kauza e tyre ishte më e drejtë se pushteti që kundërshtonin.
Prandaj pyetja nuk është sa njerëz me përvojë ushtarake apo policore mund të mblidhen.
Pyetja është nëse ajo përvojë përdoret për të mbrojtur karakterin qytetar të protestës apo për ta shndërruar atë në diçka që nuk ka qenë kurrë.
Forca e një proteste nuk matet me aftësinë për të fituar një përplasje. Matet me aftësinë për të fituar besimin e shoqërisë. Sepse në fund, protestat nuk fitohen në rrugë. Ato fitohen në mendjen e qytetarëve.
Marrë nga Shteg.org
