Një aktivitet u zhvillua ditën e mërkurë në Qendrën Kombëtare të Librit dhe Leximit në Tiranë, në kujtim të përkthyesit të njohur Adrian Beshaj, i cili u nda nga jeta pak kohë më parë, në moshën 5 vjecare.
“Ikja e një shqipëruesi” titullohej aktiviteti, cili u përshëndet nga letrari e përkthyesi Ardian Vehbiu, shkrimtarja Mimoza Ahmeti, drejtuesja e shtëpise botuese “Ombra GVG”, Vasilika Tafa, drejtoresha e QKLL-se Alda Bardhyli, përkthyesja Luljeta Shtino, familjarë dhe të afërm të Beshajt.
U kujtua, se Adrian Beshaj e nisi përkthimin nga italishtja që në vitin 1998 me aforizman e Napoleon Bonapartit, për të kaluar shifrën 100 tituj, edhe nga spanjishtja, deri në castet kur u nda nga jeta. Ai ishte shqipëruesi një kolane të gjatë veprash të Izabel Aljendes, ndërsa në arkivin e përkthimeve të tij janë dhe autorë si Gabriel Garcia Marquez, A. Barico, I. Montanelli, R, Saviano, I. Calvino, I. Svevo, A. Baldacci, S. Freud, e shumë të tjerë.
Sipas pjesmarrësve, ai ishte shqipërues i devotshëm. E quajtën një Lope de Vega të përkthimit në shqip, për nga volumi i veprave që ka lënë, apo ka sjellë ne drite.
“Metikoloz në kërkimin dhe gjetjen e fjalëve të duhura. Skrupuloz në ruajtjen e origjinalitetit të autorëve, të veprave të përkthyera. Një maniak i saktësisë dhe cilësisë së shqipërimin. Adi ishte një arkivë e vërtetë leksikore, për shqipen, italishten dhe spanjishten” – u shpreh miku e kolegu i tij Robert Prifti.
Të pranishmit përmenden përkthimet e shumë filmave, telenovelave e dramave, prej tij, që nga nisja e viteve ’90-të.
Gjurma që ka lënë ishte e madhe, por më e madhe humnera e krijuar nga ikja e tij. Adrian Beshaj e dogji kohën me çka la.
