Nga Renato Caputo
Për vite me radhë, Perëndimi e ka parë luftën hibride të Rusisë pothuajse ekskluzivisht përmes sulmeve kibernetike , propagandës , sabotimit , dezinformimit dhe operacioneve të fshehta . Megjithatë, sot, një front tjetër, më pak i dukshëm, por potencialisht po aq i rrezikshëm, po shfaqet me qartësi gjithnjë e më të madhe: ai ligjor. Sipas një raporti të ri nga shërbimi i inteligjencës letoneze SAB , Moska po e transformon të drejtën ndërkombëtare në një mjet sulmues sistematik, duke zhvilluar një strategji “ligjore” kundër Perëndimit. “Lawfare” i referohet përdorimit manipulues të normave ligjore, gjykatave ndërkombëtare dhe procedurave ligjore për të arritur objektiva politike, strategjike dhe madje edhe ushtarake. Nuk bëhet fjalë thjesht për sfida ligjore ose mosmarrëveshje diplomatike. Në vizionin rus të përshkruar nga raporti letonez, ligji bëhet një armë e vërtetë gjeopolitike – një mjet për të frikësuar qeveritë perëndimore, për të delegjitimuar sanksionet, për të paralizuar iniciativat ndërkombëtare armiqësore ndaj Kremlinit dhe për të krijuar bazën narrative për përshkallëzime të ardhshme.
Sipas dokumentit, në muajt e fundit, institucionet ruse kanë përditësuar strukturat, programet dhe prioritetet e tyre për ta bërë këtë strategji shumë më agresive dhe të koordinuar. Moska thuhet se po trajnon specialistë të rinj ligjorë, po rrit numrin e personelit ligjor dhe po krijon mekanizma të centralizuar për të menaxhuar mosmarrëveshjet ndërkombëtare dhe fushatat ligjore kundër Perëndimit. Në të njëjtën kohë, Rusia thuhet se po punon për të krijuar një rrjet ndërkombëtar gjyqtarësh, ekspertësh dhe vendesh politikisht të afërta me Kremlinin, me qëllim ndikimin e sistemit gjyqësor ndërkombëtar nga brenda. Nuk është rastësi që raporti thekson interesin në rritje të Rusisë për përvojën iraniane. Moska thuhet se po studion nga afër mosmarrëveshjet ligjore midis Teheranit dhe Uashingtonit , veçanërisht ato që lidhen me sanksionet e SHBA-së dhe asetet e ngrira iraniane.
Kremlini beson se Irani ka zhvilluar mjete gjatë viteve për t’i kthyer gjykatat ndërkombëtare në platforma për presion politik kundër Perëndimit. Në thelb, Moska dëshiron të mësojë nga Teherani se si ta përdorë ligjin jo për të zgjidhur mosmarrëveshjet, por për të dobësuar strategjikisht kundërshtarët e saj. Ndoshta pjesa më shqetësuese e raportit, megjithatë, ka të bëjë me përdorimin e mundshëm të kësaj strategjie si justifikim për veprime agresive në të ardhmen kundër vendeve të NATO-s. Sipas inteligjencës letoneze, Kremlini tashmë e konsideron një “konfrontim të drejtpërdrejtë” me Perëndimin në proces, përfshirë edhe në një nivel ligjor. Në këtë logjikë, çdo sanksion, çdo mandat nga Gjykata Ndërkombëtare Penale , çdo iniciativë për Tribunalin Special për Krimet e Agresionit kundër Ukrainës perceptohet nga Moska si pjesë e një lufte më të gjerë kundër Rusisë. Prandaj, nuk është për t’u habitur që Vladimir Putin kohët e fundit nënshkroi një ligj që autorizon vendosjen e forcave të armatosura ruse jashtë vendit për të “mbrojtur qytetarët rusë” të përfshirë në procedurat gjyqësore. Pas kësaj formule në dukje teknike qëndron një parim jashtëzakonisht i rrezikshëm: shndërrimi i mosmarrëveshjeve ligjore ose vendimeve gjyqësore ndërkombëtare në pretekste të mundshme për ndërhyrje ushtarake ose operacione armiqësore. Është pikërisht e njëjta logjikë që përdoret tashmë nga Kremlini për të justifikuar luftën e agresionit në shkallë të gjerë kundër Ukrainës përmes “mbrojtjes” së supozuar të popullatave rusishtfolëse të Donbasit .
Raporti i kushton gjithashtu vëmendje të konsiderueshme vendeve baltike. Sipas SAB-it, Moska po përgatit ankesa kundër Letonisë , Estonisë dhe Lituanisë në Gjykatën Ndërkombëtare të Drejtësisë të Kombeve të Bashkuara, duke i akuzuar ato për diskriminim ndaj pakicave ruse dhe rusishtfolëse. Qëllimi i vërtetë, megjithatë, nuk është aq shumë të sigurohet një fitore ligjore, sesa të ushqehet një fushatë ndërkombëtare propagandistike e aftë të delegjitimojë qeveritë baltike dhe të ndërtojë një narrativë të dobishme për presion politik ose destabilizim në të ardhmen. Thelbi i vërtetë i dokumentit letonez është ndoshta pikërisht ky: Kremlini nuk e konsideron më të drejtën ndërkombëtare si një sërë rregullash të përbashkëta, por si një hapësirë shtesë për konflikt. Në këtë vizion , gjykatat , konventat , organet ndërkombëtare dhe madje edhe gjuha ligjore bëhen instrumente të luftës politike . Jo për të kufizuar agresionin, por për ta bërë atë më të qëndrueshëm, më të besueshëm dhe, nëse është e mundur, madje edhe “ligjërisht” të mbrojtshëm në sytë e një pjese të bashkësisë ndërkombëtare. Për këtë arsye, raporti i SAB-it meriton vëmendje përtej vendeve baltike. Sepse tregon një Rusi që nuk po militarizon thjesht politikën e jashtme, por po përpiqet gjithashtu të militarizojë ligjin.
Marrë nga Opinione.it
