Tani kur fati i tij politik dhe juridik ka marrë poropotinë, Erion Veliaj, duket sikur e ka gjetur armikun. Pasi SPAK nxorri dosjen mbi 400 faqe që përligjte marrjen si të pandehur, kryebashkiaku në detyrë po tregon me gisht mediat që bëjnë lojën e Prokurorisë së Posaçme duke infiltruar tek lexuesi gjysëm të vërteta që shërbejnë për gjyqin publik kundër tij.
“Ne, avokatët mbrojtës të z. Erion Veliaj, shprehim shqetësimin tonë të thellë për përpjekjet e përsëritura, për të shndërruar një procedim penal në një gjyq publik spektakolar përmes përdorimit të mediave të lidhura me SPAK dhe shkeljeve flagrante të ligjit, siç është zbulimi i paligjshëm i sekretit hetimor. Artikujt me porosi, të paraqitur si “zbulime ekskluzive”, nuk synojnë zbardhjen e së vërtetës, por ndërtimin e një narrative të gatshme publike përpara se çështja të provohet me fakte në një sallë gjyqi” thuhej aty ku theksohej: “Në një shtet demokratik dhe evropian, drejtësia zhvillohet brenda institucioneve të drejtësisë, jo në tituj gazetash, rrjete sociale apo “seriale kriminale” të prodhuara nga media të kontrolluara përmes rrjedhjeve anonime dhe të paligjshme”.
Pra nuk ka asnjë dyzim për të kuptuar se përpos SPAK-ut avokatët ndërkombëtarë të Veliajt po akuzojnë dhe një pjesë të madhe të mediave, të cilat, sipas tyre, nuk i shërbejnë informimit të publikut, por prodhimit të një “seriali kriminal”.
Po ta shohësh këtë ngjarje të shkëputur nga konteksti edhe kryebashkiaku në detyrë edhe mbrojtësit e tij ligjorë kanë të drejtë. Ajo që ata e konsiderojnë si një “ndëshkim për agjitacion dhe propagandë” me ndihmën e shumë mediave rrezulton deri diku e vërtetë. Jo për rastin Veliaj por për të gjitha proceset e bujshme, si ato të Belerit, Berishës, Metës, Ahmetajt, Prokuroria Speciale ka proceduar me të njëjtën metodë, duke përdorur ata që Lapsi.al i ka etiketuar si “celula e gazetareve te SPAK”, për të damkosur paraprakisht në publik ata që hetonte.
Më pas, kur gjykatës i duhej të vendoste për masën e arrestit, emisarët e SPAK në studio TV përhapën tymnajën se ai do të mbetej në burg pasi ekzistonin përgjime nga qelia që e groposnin. Kur këto përgjime u zbardhën doli krejt e kundërta. Erion Veliaj e dinte se po përgjohej, madje i thoshte të vetëve të bënin kujdes kur flisnin. Por në ato biseda, ai dilte një njeri meskin që përgojonte shokët e partisë, që vuante në birucë nga xhelozia për ato që Ajola mund të bënte jashtë, që luante fije për të përbaltur prokurorët.
Pra ato përgjime të dala copa-copa nuk kishin vlerë juridike, por ato mbarsnin publikun me imazhin e një legeni që nuk kishte pse të hetohej në liri.
Pra, kur Veliaj shkruan siç bëri këtë të mërkurë, se ‘Prokurorët specialë sigurohen që çdo gjë të rrjedhë në disa media speciale para se ta dijë viktima, në shkelje flagrante ndaj sekretit hetimor, prezumimit të pafajësisë, Kushtetutës së vendit dhe të drejtave themelore të njeriut, kushdo qoftë njeriu e puna e tij”, në një farë mënyre ai ka të drejtë.
Po ashtu ai thotë të vërtetën kur tregon ato “media speciale” duke vënë një njollë turpi mbi gazetarë dhe portale, që shkelin çdo kod të profesionit duke luajtur rolin e agjentëve të përpunimit të opinionit.
Por, ama, po të kthejmë pak filmin mbrapa, ky manipulim mediatik, është ai që kur ka pasur para në duar dhe pushtet për të ushtruar, Erion Veliaj e ka ushqyer me të gjitha mënyrat. Ai ka punuar me mish e shpirt, që mediata të jenë këto që janë sot, të shitshme, të bleshme, të korruptueshme. Ato metoda që ai përdori ndaj aktivistëve për mbrojtjen e Teatrit, ndaj gazetarëve kritikë, ndaj kundërshtarëve politikë, duke punësuar gazetarë e duke financuar portale, sot karma po ia kthen kundër.
Njësoj si njerëzit që i jepnin firma me sy mbyllur e sot që po i dalin dëshmitarë për ta groposur edhe ky sistem mediatik i sëmurë është shndërruar në një makineri që po e dënon paraprakisht, pa u zhvilluar ende procesi juridik ndaj tij. Kjo është e vërteta e hidhur e një njeriu që ndonëse këtë herë nuk e meriton, po i ndodh fiks ajo që i ka bërë të tjerëve.
Marrë nga Lapsi.al
