Mafia shqiptare ka pushtuar tregun e Ticinos (Zvicër, pranë kufirit italian), nëpërmjet një rrjeti të gjerë tregtarësh të rinj, të njohur si “cavallini” apo “kuajt e drogës”. Të rinj, shpesh të papunë, mbërrijnë në Itali nga Shqipëria me aeroplan ose tren, pastaj hyjnë në Ticino, shpesh me një makinë me qira. Ata qëndrojnë për disa muaj, aq sa duhet për të shitur drogën që u dorëzohet nga organizata në këmbim të një page mujore prej 500-1,000 frangash, të cilën mund ta shpenzojnë ose t’ua dërgojnë familjeve të tyre. Po të ardhurat nga shitja e drogës? Ato shkojnë për organizatën.
“Cavallini-t janë pjesë e një rrjeti që është krijuar, i cili është një organizatë kriminale e plotë, dhe është shumë mirë e planifikuar, duhet ta pranoni. Ata vijnë e shkojnë. Ata janë këtu për një kohë të shkurtër: disa muaj (zona Shengen, qëndrimi tremujor me vizë turistike).
Pra, nëse policia arreston një Cavallino, ata e kapin vetëm atë…” thotë një përdorues i hershëm që takuam në Ciani Park në Lugano. Pjesa tjetër bëhet me anë të kodit të heshtjes, i cili në rastin e mafies shqiptare është rregulli.
Strategjia funksionon.
“Sot këta tregtarë veprojnë në të gjithë kantonin, madje edhe në zonën e Lokarnos, ku deri pak vite më parë ata ishin të padukshëm”, shpjegon Paolo Lopa, Kryekomisioner i policisë kantonale dhe kreu i njësisë antidrogë .
Sekreti i suksesit të tyre: kokainë me cilësi të lartë (pastërti 60% deri në 80%) me çmime relativisht të ulëta.
“Është ligji i tregut”, zbulon Lopa. “Askush”, vazhdon ai, “sot nuk mund të konkurrojë me këtë cilësi me këto çmime”.
Në Ticino, mafia shqiptare nuk pushton sheshet e qyteteve apo lagjet. Ajo infiltron në mënyrë diskrete shtëpitë e konsumatorëve, duke shfrytëzuar cenueshmërinë dhe varësinë e tyre, informon media zvicerane “RSI” me një raport të zgjeruar për çështjen.
“Afrimi midis tregtarit dhe ticinezëve që më pas do t’i presin ata ndodh në tre faza”, thotë Marcello Cartolano, kreu i sektorit të substancave të paligjshme dhe zëvendësdrejtor i Ingrado.
“Së pari, ata shfrytëzojnë cenueshmërinë dhe izolimin e tyre, pastaj kërkojnë mikpritje në këmbim të përdorimit falas dhe së fundmi krijojnë një marrëdhënie varësie totale nga substanca.”
Lajmet shpesh tregojnë se personi që mirëpret një kalë të vogël në shtëpinë e tij në Ticino është një grua. “Për këta njerëz, të kesh një kalë të vogël në shtëpinë e tyre është gjithashtu një element relacional dhe emocional”, vëren Cartolano.
Disponueshmëria e gjerë e kokainës ka çuar në një rritje të përdorimit të kokainës. Raporti i Ingrados për vitin 2025 dokumenton fenomenin: projekti “Pipe Crack” është një iniciativë për reduktimin e dëmit për të cilën Ingrado shpërndau 2,624 komplete (tuba sterile qelqi ose alumini), duke arritur 203 përdorues, një rritje prej 41% krahasuar me vitin e kaluar.
“Pas 5-10 minutash, efekti zhduket, por përdoruesi ndjen një dëshirë të papërmbajtshme për të vazhduar. Dhe, përveç paparashikueshmërisë së madhe, mund të shfaqet edhe agresion i dhunshëm”.
Dhe pikërisht në këtë kontekst ndodhi krimi në Via Mirasole në Bellinzona natën e 27 dhe 28 janarit : një situatë e shënuar nga varësia ndaj drogës e të riut që e goditi për vdekje nënën e tij 46-vjeçare dhe plagosi rëndë partneren e saj. Ishte një episod që tronditi veçanërisht ata në industri.
“Është një thirrje zgjimi. Njerëzit po humbasin kontrollin dhe janë plotësisht në mëshirën e substancës”, paralajmëron Cartolano.
Dhe fenomeni është shumë i vështirë për t’u luftuar edhe sepse, për ata që vuajnë nga varësia, këta trafikantë shqiptarë shpesh nuk shihen si kriminelë, por si dikush që ofron një shërbim që mbush një boshllëk ekzistencial.
“Tani,” përfundon konsumatori, “ka shqiptarë, dhe falë Zotit që janë këtu, edhe nëse janë copa të tëra. Sepse varësitë janë këtu, kanë qenë gjithmonë këtu. Ata kanë të drejtë të merren. Nëse nuk e bëjnë ata, do të ketë dikush tjetër që do ta bëjë gjithsesi. Nuk e di nëse e kuptoni çfarë dua të them, sepse ka mungesë, njerëzit po vuajnë. Sepse shumë njerëz mendojnë se nuk është kështu, por në realitet është”.
Marrë nga Alb-info.ch
