Historia e krimit të organizuar shqiptar fillon me një vakum pushteti. Është fillimi i viteve 1990: regjimi komunist i Enver Hoxhës kishte rënë së fundmi dhe Shqipëria kishte mbetur pa një strukturë të fortë ekonomike, me institucione të brishta dhe një agjenci ligjzbatuese të papërgatitur.
Italia si dalja e parë
Gjatë të njëjtave vite, mijëra qytetarë shqiptarë kaluan Adriatikun. Imazhi i anijes Vlora të mbushur me emigrantë në portin e Barit mbetet një pamje simbolike e atij eksodi. Brenda këtyre flukseve migratore, krahas atyre që kërkonin punë dhe stabilitet, u përfshinë edhe rrjete kriminale në zhvillim e sipër.
Afërsia gjeografike dhe rrugët e shkurtra detare e bënë Italinë një platformë ideale. Fillimisht, krimet ishin të përhapura, vjedhje, grabitje dhe prostitucion. Por nga mesi i viteve 1990, bandat shqiptare kishin krijuar një rol strategjik në trafikimin e heroinës përgjatë rrugës ballkanike.
Strukturë fleksibile, lidhje familjare
Ndryshe nga mafiet historike italiane, krimi shqiptar nuk ka një strukturë të vetme dhe të dallueshme. Nuk ka një organizatë të centralizuar “dominuese”. Përkundrazi, ai përbëhet nga klane familjare, të lidhura nga lidhjet e gjakut dhe territorit.
Forca e tyre qëndron në unitetin e tyre të brendshëm dhe aftësinë për të lëvizur me shpejtësi midis vendeve të ndryshme. Rrjetet në Itali dhe pjesën tjetër të Evropës ofrojnë mbështetje logjistike, kontakte dhe mbulim. Çdo grup vepron relativisht në mënyrë autonome, por ruan lidhjet me atdheun.
Një tjetër tipar dallues, veçanërisht në vitet 1990, ishte dhuna e drejtpërdrejtë dhe demonstrative, larja e hesapeve, rrëmbimet dhe përleshjet e armatosura. Megjithatë, me kalimin e kohës, shumë organizata kanë zgjedhur një profil më të ulët, duke u përqendruar në trafikimin fitimprurës dhe pastrimin e parave.
Një lojtar i qëndrueshëm në trafikun evropian të drogës
Sot, krimi i organizuar shqiptar konsiderohet ndër më dinamikët në Evropë. Hetimet ndërkombëtare nxjerrin në pah aftësinë e tij për të kontrolluar segmente të tëra të zinxhirit të furnizimit me kanabis në Ballkan dhe për të komunikuar drejtpërdrejt me furnizuesit e kokainës në Amerikën e Jugut.
Karakteristika e saj përcaktuese është rrjeti i saj: grupe të shkathëta, pa një markë të vetme, por me një identitet të fortë komunitar. Një fenomen i lindur nga kolapsi institucional i viteve 1990, brenda një brezi, është transformuar në një lojtar të heshtur, por qendror në krimin transnacional.
Trafikimi i drogës dhe lidhjet me qarqet shqiptare, tre hetime të mëdha në Sardenjë
Gjatë dhjetë viteve të fundit, Sardenja është shfaqur vazhdimisht në dosjet e Drejtorisë Antimafia të Distriktit të Cagliarit për trafik droge me lidhje me Ballkanin.
Nuk del në pah asnjë “mafie shqiptare” e rrënjosur në ishull me kontroll territorial, por tre operacione tregojnë një fije të përbashkët, grupe që veprojnë në Sardenjë të futura në rrjete më të gjera me qarqet kriminale shqiptare.
2016 – Operacioni “Poli Lindor”
Ky është rasti i parë i strukturuar. Hetimi çoi në arrestimin e 30 personave, italianë dhe shqiptarë, për komplot për t’u përfshirë në trafik ndërkombëtar droge. Një i arratisur shqiptar, subjekt i një urdhër-arresti ndërkombëtar, u arrestua gjithashtu.
2023 – “Familja dhe Miqtë”
Drejtoria Antimafia (DDA) koordinoi 40 masa paraprake (22 në burg dhe 18 nën arrest shtëpiak) kundër një organizate të përshkruar si italo-shqiptare.
Sipas hetuesve, kokaina vinte gjithashtu nga Shqipëria, ndërsa kanabisi kishte origjinën nga Spanja. Qarkullimi i vlerësuar ishte afër 15 milionë euro.
Aktiviteti ishte i përqendruar midis Kaljarit, Quartusë dhe Sardenjës veriore, me degë në disa rajone italiane.
Marrë nga L’Unione Sarda
