Familja e Salome Zourabichvili u largua nga Gjeorgjia në 1921 pasi forcat sovjetike shuan eksperimentin 3-vjeçar të vendit me pavarësinë nga Rusia.
Një shekull më vonë, presidentja pro-perëndimore e Gjeorgjisë po refuzon të lërë detyrën, duke argumentuar se ajo është institucioni i fundit legjitim në vendin e saj.
Zourabichvili, 72 vjeç, e ka denoncuar zgjedhjen e tij si të manipuluar.
Qeveria thotë se nëse ajo refuzon të largohet nga detyra, ajo do të kryejë një krim.
Nëse ajo detyrohet të largohet, ajo thotë se marrja e shtetit nga partia në pushtet do të jetë e plotë dhe Gjeorgjia do t’ia ketë dorëzuar sovranitetin e saj një partie që ajo akuzon se i shërben Moskës.
‘Një vend mitik’
Salome Zourabichvili lindi në Francë në vitin 1952 në një familje të shquar emigrantësh gjeorgjianë. Gjyshi i saj, një ministër në qeverinë e Gjeorgjisë për një kohë të shkurtër, iku në Francë në vitin 1921.
Gjeorgjia ishte në atë kohë nën sundimin sovjetik. Ishte një “vend mitik, i cili ekzistonte vetëm në libra”, tha ajo në një intervistë të vitit 2004.
Megjithëse e rritur në një mjedis kulturor gjeorgjian, duke folur gjuhën në shtëpi dhe duke ndjekur shërbimet e kishës ortodokse gjeorgjiane, ajo u integrua lehtësisht në kulturën franceze. Ajo ndoqi shkollat elitare të Francës, duke përfshirë Sciences Po, tradicionalisht një ushqyes për nëpunësit kryesorë publikë të vendit.
Ajo shkëlqeu, duke shërbyer si diplomate franceze për gati 30 vjet. Por gjatë gjithë kësaj kohe, pasioni i saj i vërtetë mbeti në nxjerrjen e vendit misterioz të origjinës së prindërve të saj nga ndikimi i Rusisë dhe afrimin e saj me Perëndimin.
“Ajo e sheh si misionin e saj të jetës për të sjellë Gjeorgjinë në Evropë. Çdo gjë tjetër për të ka qenë gjithmonë dytësore,” tha Alexandre Crevaux-Asatiani, një ish ndihmës i Zourabichvili.
Në vitin 2003, ajo u emërua ambasadore franceze në Gjeorgji. Një vit më vonë, asaj iu dha shtetësia gjeorgjiane dhe u bë ministre e Jashtme nën Presidentin Mikheil Saakashvili. E shkarkuar në vitin 2005, ajo mori një rol gjithnjë e më të spikatur në politikën e vendit të saj të adoptuar, duke themeluar një parti të re.
Sundimi i Saakashvilit përfundoi në 2012 dhe Ëndrra Gjeorgjiane ka qenë në pushtet që atëherë. Themeluesi i partisë, miliarderi Bidzina Ivanishvili, shihet gjerësisht nga gjeorgjianët si njeriu më i fuqishëm në vendin e tyre. Për fatin e çuditshëm, ai është gjithashtu francez, pasi ka marrë nënshtetësinë në vitin 2010.
I mbështetur për presidencën nga partia e Ivanishvilit, Zourabichvili fillimisht ishte jopopullore në mesin e rinisë pro-perëndimore të vendit. Një shfaqje e njohur televizive e vinte në lojë atë.
Ajo u pa si e lidhur me partinë në pushtet, e papëlqyeshme për shumë të rinj.
Por ndërsa mandati i saj presidencial përparonte, Ëndrra Gjeorgjiane mori një kthesë gjithnjë e më autoritare dhe antiperëndimore, duke goditur shoqërinë civile dhe OJQ-të. Ajo refuzoi t’i bashkohej sanksioneve perëndimore ndaj Rusisë pas pushtimit në shkallë të plotë të Ukrainës dhe e quajti Perëndimin “partia globale e luftës”.
Zourabichvili sfidoi hapur qeverinë, duke besuar se ajo kishte mbështetjen e shumicës së popullsisë së Gjeorgjisë.
Ajo u zotua të vërë veton ndaj një projektligji mbi “influencën e huaj” që pasqyronte legjislacionin rus të miratuar nën Presidentin Vladimir Putin, por qeveria e miratoi atë gjithsesi, duke sfiduar protestat e javëve të tëra.
“Zgjedhja për Gjeorgjinë është midis pavarësisë ose skllavërisë, Evropës ose Rusisë,” tha ajo në prill.
Ajo u është drejtuar shpesh protestuesve që kanë dalë çdo natë për një muaj jashtë parlamentit, duke i konsideruar ata si ndërgjegjen e kombit kundër një qeverie miqësore ndaj Rusisë.
Muajin e kaluar ajo forcat e sigurisë, të akuzuara nga opozita për aktet e dhunës ndaj protestuesve, nëse po i shërbeni Rusisë apo Gjeorgjisë?
Shumë protestues, fillimisht mosbesues ndaj presidentes për ardhjen në pushtet me mbështetjen e Ëndrrës Gjeorgjiane, erdhën për të respektuar kundërshtimin e saj të hapur.
“Askush nuk e priste që ajo të ishte kaq e mirë. Ajo pasqyron vlerat tona,” tha Irakli, një 34-vjeçar që ka demonstruar rregullisht. “Ajo na motivon të luftojmë”.
Përpara zgjedhjeve të kontestuara të tetorit, Qeveria u përpoq ta fajësonte atë për takimin me krerët e BE-së pa autorizimin e qeverisë.
Në fund përpjekja dështoi, por ishte një tregues i përballjes që do të vinte.
Zourabichvili i quajti zgjedhjet, të cilat rikthyen në pushtet Ëndrrën Gjeorgjiane, “të manipuluara plotësisht”. Ajo mbështeti thirrjet e partive opozitare për një rizgjedhje, duke shkaktuar zemërimin e drejtuesve të lartë të partisë.
“Le të shohim se ku do të përfundojë ajo”
Ajo tani përballet ndoshta me sfidën e saj më të madhe deri më tani, pasi Ëndrra Gjeorgjiane përgatitet të vendosë zëvendësuesin e saj, Mikheil Kavelashvili, si president.
Por Zourabichvili ka këmbëngulur se ajo nuk do të largohet, duke krijuar një krizë të mundshme kushtetuese. Kryeministri i Ëndrrës Gjeorgjiane Irakli Kobakhidze e ka kërcënuar atë me arrestim.
“Le të shohim se ku do të përfundojë ajo, pas hekurave apo jashtë”, u tha ai gazetarëve këtë javë.
Qeveria ka të ngjarë ta detyrojë atë të largohet në një mënyrë ose në një tjetër, tha Petre Tsiskarishvili i opozitës Lëvizja e Bashkuar Kombëtare.
Por në një vend ku forcat pro-evropiane janë thyer shpesh, mbështetësit e Zourabichvili thonë se ajo ka të ngjarë të dalë nga mandati i saj në detyrë si një kundërshtare kryesore e qeverisë.
“Edhe nëse ajo arrestohet, ajo përsëri do të konsiderohet presidentja legjitime e Gjeorgjisë. Nuk ka dyshim për këtë,” tha zoti Crevaux-Asatiani, ish-ndihmës i presidentes.
Marrë nga Balkanweb.com
