Nëse do t’i kishit thënë Volodymyr Zelensky-t një duzinë vjet më parë se në vitin 2025 ai do të ishte presidenti i Ukrainës që do të udhëhiqte rezistencën kundër pushtimit rus dhe në mbrojtje të demokracive evropiane, ai do të kishte qeshur me të madhe. Në vitin 2013, Zelensky ishte një aktor i ri i suksesshëm shumë më tepër në Moskë sesa në Kiev. Një ukrainas, bir i një familjeje hebreje, i cili si shumë familje hebreje në Evropën Lindore kishte vuajtur pikëllimin dhe tmerret e persekutimit nazist, por mbi të gjitha një rusfolës i painteresuar për impulset nacionaliste në vendin e tij të origjinës dhe shumë i lumtur që vlerësohej në rrethet e larta, oligarkëve dhe argëtimit.
Janë kujtime që ndihmojnë për të kuptuar gjenezën dhe besimin e personazhit. Ato gjithashtu ndihmojnë për t’iu përgjigjur kritikave dhe armiqve. Libri “Zelensky, guxim dhe brishtësi”, që del falas në Itali në stendat e gazetave të enjten në Itali bashkë me gazetën Corriere della Sera, synon të shpjegojë biografinë e këtij lideri të lindur në periferi të botës evropiane dhe që sot është bërë, edhe kundër vullnetit të tij, mbështetësi më i vendosur i një Evrope të fortë, të bashkuar dhe mbi të gjitha të armatosur për të mbrojtur veten.
Zelensky u zgjodh në vitin 2019 me 73% të votave dhe i bindur se duhej të bënte paqe me Putinin për t’u dhënë fund tmerreve që filluan në 2014. Ai është i sigurt se nëse “ai dhe unë shikojmë njëri-tjetrin në sy, atëherë do të jetë e mundur të kuptohemi dhe të gjejmë një zgjidhje”, tha ai me tone që kujtojnë nga afër ato të Donald Trump sot. Madje, ai ishte gati të “ngrinte për 15 vjet” pushtimin rus të Krimesë dhe një pjesë të Donbasit të marrë nga milicitë pro-Moskovës për të arritur paqen totale. Por Putini e injoroi dhe e shmangu.
U takuan në Paris dhe ai nuk pranoi asnjë kompromis. Putini në fakt kërkonte kontroll të plotë të Ukrainës. Ai e konsideroi ish-aktorin rishtar një peshë pupël. Ishte i bindur se me goditjen e parë do të arratisej jashtë vendit. Zelensky nuk e kupton. Amerikanët i thonë se rusët po përgatiten për luftë, por ai shpërndan fonde publike për autostrada të reja. Një gabim gjykimi që ndoshta do t’i kushtojë shtrenjtë kur, pas luftës, Ukraina të shkojë në zgjedhje.
Dhe kështu arrijmë në orët vendimtare që fillojnë para agimit të 24 shkurtit 2022. Putin sulmon, duke nxjerrë më të mirën e ushtrisë së tij. Ai është i bindur se mund të marrë Kievin brenda pak orësh, me Zelenskyin duke ikur ose duke vdekur. Përpiquni të kujtoni se cilat ishin mendimet tuaja atëherë, sepse praktikisht të gjithë, miqtë dhe armiqtë e Ukrainës së pavarur, ishin të bindur se Rusia do të fitonte menjëherë.
Në vend të kësaj, Zelensky qëndroi, luftoi, mishëroi dëshirën e popullit të tij për liri. Dhe historia ndryshoi rrjedhën. Më pas ai do të bënte gabime të rënda. U përplas me shefin e tij, gjeneral Valery Zaluzhny. Bëri një gabim me ofensivën e verës 2023. U grind me Trump dhe JD Vance më 28 shkurt kur mund ta kishte shmangur atë. Por në këto tre vjet Zelensky është bërë shtylla kurrizore e mbrojtjes evropiane, një lider qendror në historinë tonë. Eposi i tij është magjepsës dhe është thelbësore ta njohësh atë.
Marrë nga Lapsi.al
