Paolo Zampolli ka një slogan tërheqës: “20 miliardë dollarë në 20 minuta”.
Është një moto për njeriun që ka thënë se prezantoi Melania dhe Donald Trump-in dhe që fluturon mes kryeqyteteve europiane dhe të Lindjes së Mesme, ndonjëherë së bashku me zyrtarë të lartë amerikanë, ndonjëherë pranë modeleve të pasarelave.
“Bosi im numër një është presidenti i Amerikës,” i tha Zampolli Financial Times.
Unë marr udhëzimet nga Shtëpia e Bardhë, nga Departamenti i Tregtisë dhe nga Departamenti i Luftës… çdo gjë për të çuar përpara agjendën ‘America First’.”
Javën e kaluar, në cilësinë e tij zyrtare si i dërguar special i SHBA-së, Zampolli ishte me zëvendëspresidentin JD Vance në Hungari, ku u arrit një marrëveshje për shitjen e energjisë bërthamore. Disa muaj më parë, ai ishte në Uzbekistan duke promovuar avionët Boeing.
“Unë jam bërë në fakt shitësi numër dy i Boeing në botë, menjëherë pas presidentit… pa pagesë, por është e vërtetë,” tha ai, me një përzierje krenarie dhe habie teatrale.
Boeing nuk e ka konfirmuar këtë përshkrim të rolit të tij. Por kjo frazë është tipike për Zampolli-n. Ajo pasqyron një figurë të një epoke ku krijimi i parave dhe marrëveshjeve shpesh merr formë të ekzagjeruar.
Evolucioni i Zampolli-t nga një socialit i Nju Jorkut dhe ish-agjent modelesh në një i dërguar global i Trump-it ofron një dritare mbi mënyrën se si presidenti amerikan ushtron pushtetin e tij transaksional. Besnikët përdoren si ndërmjetës në një sistem ku qasjet, marrëdhëniet dhe marrëveshjet shpesh përzihen në një.
Raportimet e fundit sugjerojnë se Zampolli mund të ketë përdorur lidhjet e tij me Shtëpinë e Bardhë për të dëbuar ish-partneren e tij Amanda Ungaro
Afërsia e Zampolli-t me pushtetin ka tërhequr vëmendje. New York Times raportoi së fundmi se ai kishte kërkuar ndihmë nga autoritetet amerikane të emigracionit në një mosmarrëveshje me ish-partneren e tij, Amanda Ungaro, një shtetase braziliane që më pas u dëbua. Raporti sugjeron se Zampolli mund të ketë përdorur lidhjet e tij me Shtëpinë e Bardhë për të ndikuar në rastin e saj, me të cilën ka një konflikt për kujdestarinë e fëmijës së tyre.
Ai e hodhi poshtë këtë si të pasaktë dhe të motivuar politikisht, duke këmbëngulur se nuk kishte kërkuar favore, por vetëm sqarim mbi çështjen.
Por zhurma e fundit nuk e ka penguar Zampolli-n të ndërtojë një rol dhe një model biznesi rreth lehtësimit të marrëveshjeve për Amerikën e Trump-it.
Në rrëfimin e tij, udhëtimi në Uzbekistan përmbledh qasjen e tij. Zyrtarët atje fillimisht kishin propozuar një porosi prej 4 miliardë dollarësh për Boeing. Ai kundërshtoi. “U thashë: ‘Jeni të çmendur? Nuk po telefonoj shefin tim për një marrëveshje qesharake 6 miliardëshe… dua 50 miliardë’.”
Brenda disa orësh, sipas Zampolli-t, palët ranë dakord për një marrëveshje prej 20 miliardë dollarësh. “20 miliardë në 20 minuta,” përsëriti ai me theks të fortë italian.
“Kam punuar në shumë më tepër… marrëveshje të vogla që më vjen turp t’i përmend sepse janë nën një miliard.”
Realiteti është ndryshe. Trump njoftoi në shtator se Uzbekistan Airways kishte rënë dakord të blinte 22 avionë për më shumë se 8 miliardë dollarë, me mundësinë për të blerë edhe më shumë. Më vonë, Trump tha se Uzbekistani do investonte “mbi 100 miliardë dollarë” në industrinë amerikane.
“Presidenti e mbylli i vetëm marrëveshjen me Uzbekistan Airways për 22 avionë Dreamliner gjatë telefonatës së tij më 5 shtator 2025 me presidentin Shavkat Mirziyoyev,” tha një zyrtar i Departamentit të Shtetit për FT.
Presidenti ka ndërtuar një ekip të fortë të përkushtuar për të zbatuar vizionin e tij për ‘America First’ dhe për të çuar përpara interesat tona kombëtare.”
Zampolli gjithashtu promovoi një marrëveshje të fundit për hapjen e një “Donald J Trump Park” në kryeqytetin e Rumanisë, Bukuresht, për të festuar 250-vjetorin e pavarësisë së SHBA-së.
Si presidenti amerikan, stilin e të cilit ai e imiton, Zampolli nuk është i dhënë pas hollësive dhe i nënvlerëson mekanizmat e marrëveshjeve të tij.
“Unë i bashkoj njerëzit, krijoj partneritete globale. Pastaj vijnë hollësitë… aty hyjnë sekretarët.”
Por logjika e diplomacisë së tij është më e thjeshtë dhe më zbuluese.
“Sa herë që njerëzit më shohin, duan diçka. Duan qasje te presidenti,” tha ai.
“Unë u them: blini Boeing. Nëse doni ta bëni presidentin të lumtur, blini Boeing. Është gjëja më e thjeshtë në botë.”
Boeing nuk pranoi të komentojë. Shtëpia e Bardhë e kaloi kërkesën për koment te Departamenti i Shtetit.
Zampolli nuk e fsheh rolin e tij. Pjesa më e madhe e punës së tij si i dërguar është e dokumentuar në Instagramin e tij, një “reel” i vazhdueshëm takimesh, shtrëngimesh duarsh dhe marrëveshjesh.
Shumë përpara se të bënte marrëveshje në emër të Uashingtonit, Zampolli ishte pjesë e jetës së natës dhe skenës së modës në Nju Jork në fund të viteve 1990 — një figurë e sigurt në vetvete, shpesh me anglishte të kufizuar.
Një profil i Vanity Fair në tetor 2001 e përshkruante atë në mënyrë të përzier mes ironisë dhe habisë për ndikimin e tij në botën sociale dhe të modës të qytetit.
“Prania e Zampolli-t në ‘Page Six’, rubrika e thashethemeve në New York Post — ku ai përshkruhet gjithmonë si ‘manjati i modeleve’ — tejkalohet vetëm nga Paris Hilton,” shkruante Vanity Fair në një profil prej rreth 3,000 fjalësh me titull “Ze-e E-e-en credible Paolo!”, një portret ironik dhe jo plotësisht politikisht korrekt.
Në atë kohë, Zampolli — pasardhës i një familjeje italiane me rrënjë në industri çeliku dhe hekurudhash, që pretendon lidhje të largëta me dinastinë Agnelli dhe madje me një papë — bëri marrëveshjen që do t’i përcaktonte jetën e tij. Ai ka thënë se në vitin 1998 i prezantoi një modele të re sllovene, Melania Knauss, me Trump-in në një festë gjatë javës së modës.
Roli i Zampolli-t në historinë e çiftit të parë doli sërish në vëmendje, pasi Melania Trump mbajti një konferencë të papritur ku mohoi çdo lidhje me Jeffrey Epstein dhe tha se ai nuk kishte luajtur rol në njohjen e saj me bashkëshortin.
Menjëherë pas kësaj, Ungaro, ish-partnerja e Zampolli-t, la të kuptohej në X se Melania Trump kishte lidhje me Epstein, përpara se t’i fshinte postimet.
Zampolli, në mënyrën e tij karakteristike, e hodhi poshtë gjithçka.
“Dhe çfarë thotë Jeffrey Epstein për mua? ‘Ai është problematik, rri larg.’ Dhe kështu ndodhi, ai më urrente. Nuk është se në dosjet e Epstein thuhet: ‘Nëse do prostituta, thirr Paolo-n’, apo ‘Paolo është në ishull’. Jo, ai nuk më ka ftuar kurrë në ishull.”
Në një administratë Trump që vlerëson besnikërinë dhe rezultatet mbi procesin, Zampolli përfaqëson një lloj diplomacie paralele: joformale, e drejtuar nga personaliteti dhe e fokusuar vetëm te marrëveshjet.
Efekti është zhdukja e kufijve që kanë formësuar prej kohësh politikën e jashtme amerikane: mes shtetformimit dhe shitjes, funksionit publik dhe rrjeteve private, diplomacisë dhe biznesit.
Për Zampolli-n, nuk ka kontradiktë. Slogani mbetet i njëjtë, qoftë në një ministri në Budapest apo në një kryeqytet të Azisë Qendrore: shifra të mëdha, afate të shkurtra dhe një mesazh i qartë për mënyrën si mund të marrësh atë që dëshiron.
“Bleni mallra amerikane,” thotë ai.
Nëse kjo nuk funksionon: “20 miliardë në 20 minuta.”
Marrë nga Financial Times
