Vendet evropiane shpenzuan më shumë për ilaçet thelbësore në vitin 2022, me rreth 167 euro për frymë, duke arritur një total prej 1.74 miliardë euro. Megjithatë, një analizë e re e 549 barnave thelbësore në 72 tregje globale tregon se fuqia blerëse e qytetarëve mund të bëjë që vendet e pasura, pavarësisht çmimeve më të larta të listës, të përfitojnë nga kosto më të ulëta në krahasim me vendet më të varfra.
Studimi, i publikuar në revistën JAMA Health Forum, vuri në dukje se në disa rajone të Afrikës dhe Azisë Juglindore, ilaçet kritike mund të kushtojnë sa disa javë paga për individët me të ardhura të ulëta. Për shembull, në Indi, një dozë mujore e tenofovir disoproxil, ilaçi për hepatitin B dhe HIV/AIDS, kërkon rreth 10 ditë punë për të përballuar koston, ndërsa për kimioterapinë me paklitaksel, qytetarët e vendeve më të varfra duhet të punojnë deri në gjashtë javë për një trajtim njëmujor.
Analiza zbuloi gjithashtu se trajtimet për çrregullimet mendore dhe sëmundjet kardiovaskulare janë ndër më të shtrenjtat, ndërsa ilaçet për hepatitin B dhe C janë më të përballueshme. Disponueshmëria e barnave ndryshon gjithashtu ndjeshëm: Gjermania kishte 438 ilaçe në dispozicion, ndërsa Kuvajti vetëm 225, me një mesatare prej 367 ilaçesh në 33 vendet evropiane të përfshira.
Ndërkohë, për krahasim, rajoni i Amerikës shpenzoi 868 milionë euro, ndërsa Azia Juglindore vetëm 6 euro për frymë. Studiuesit përdorën Gjermaninë si pikë referimi për të rregulluar çmimet sipas fuqisë blerëse lokale, duke nxjerrë në pah pabarazitë globale: çmimet e ilaçeve në Liban ishin një e pesta e atyre gjermane, ndërsa në Argjentinë, ato ishin gati gjashtë herë më të larta.
Konkluzioni i studimit tregon se pavarësisht çmimeve nominale, vendet më të varfra përballen me një barrë financiare më të madhe për qasjen në barnat thelbësore, duke nxjerrë në pah nevojën për politika më të forta për përballueshmërinë e ilaçeve në mbarë botën.
Marrë nga NPR.org
