Në moshën 21-vjeçare, që sapo mbushi , Jude Victor William Bellingham (Stourbridge, 2003) kërkon të vendosë kulmin e një sezoni ëndrrash.
Jo vetëm që e ka marrë, por edhe e ka fituar. Në vitin e tij të parë me të bardhët, ai ka fituar Ligën, Champions League dhe Superkupën e Spanjës. Ai e përkufizoi veten si një “all-fielder”, por ka ndryshuar në një golashënues. 23 golat dhe 13 asistimet e tij në 42 ndeshje shpejt i dhanë fund kritikave për 103 milionët që kushtoi nënshkrimi i tij nga Borussia Dortmund. “Çmimi nuk më shqetëson, as nuk e di. Jam futbollist, as avokat dhe as kontabilist,” paralajmëroi ai.
Lojtari i tretë më i ri, ai e bëri këtë në 2020 në 17 vjeç e 136 ditë, për të debutuar për Anglinë tani është në kërkim të ‘Grand Slam’-it të tij: fitimin e Eurokupës kundër Spanjës… dhe “Topin e Artë”. “Ai e meriton “Topin e Artë”. Ai ka pasur një sezon të jashtëzakonshëm”, pranoi partneri i tij Luke Shaw.
“Çfarëdo që të ndodhë në finale, Jude duhet të fitojë “Topin e Artë”. Ai ka një atmosferë të veçantë”, nënvizon Ollie Watkins, i cili thekson rritjen që ka përjetuar që nga debutimi i tij në kategorinë e dytë angleze në moshën 16-vjeçare: “Unë u përballa me të kur ai ishte në Birmingham City dhe tashmë dukej si një veteran. Nuk jam i befasuar nga ajo që ka arritur.”
“Ai është një lojtar mjaft i kompletuar. Ai ka një vizion shumë të mirë të lojës, një nivel të mirë pasimi dhe shënimi, ai është punëtor, agresiv… Askush nuk e njeh tavanin e tij sepse është shumë i ri”, paralajmëroi në atë kohë, Pep Clotet, trajneri që bëri debutimin e tij me ‘BCFC’.
Pesë vjet pas debutimit të tij si profesionist, ai përballet me finalen e dytë të Eurokupës. Ai ishte tashmë pjesë e listës së Anglisë që humbi me penallti në finalen e Euro 2020 kundër Italisë. Ai nuk luajti në finale, ai mezi luajti 55 minuta gjatë gjithë turnout, por ato e ndihmuan atë të bëhej debutuesi më i ri në historinë e Euros. Rekordi nuk zgjati shumë. Gjashtë ditë më vonë polaku Kacper Kozlowski e kaloi dhe tani Lamine Yamal e ka pluhurosur.
Kësaj radhe ai vjen me një rol krejt tjetër. “Ne nuk do t’i vendosim gjithçka mbi Jude,”- paralajmëroi Gareth Southgate në fillim. Megjithatë, Bellingham, pa ofruar versionin e tij më të bollshëm, e ka marrë skuadrën në shpinë. Pa të, Anglia tashmë do të ‘kthehej në shtëpi’.
Lojtari madrilen shënoi golin e fitores në debutimin e tij kundër Serbisë (0-1), detyroi kohën shtesë në raundin e 16-të me goditjen e tij spektakolare nga lart kundër Sllovakisë (2-1) në minutën e 95-të dhe shënoi një nga penalltitë, e dyta, eliminimi i Zvicrës në çerekfinale.
Asgjë, natyrisht, si goli i tij kundër Sllovakisë, i cili tashmë është pjesë e golave më të mirë në historinë e Euros: “Je 30 sekonda larg nga kthimi në shtëpi, ndihesh sikur ke zhgënjyer të gjithë vendin tënd dhe duhet të dëgjosh plehrat, por me një ankand gjithçka mund të ndryshojë, është mirë të jesh në gjendje t’i përmbushësh dhe t’u kthesh diçka atyre.”
Megjithatë, ai shmangu katalogimin e tyre… i vetëdijshëm për atë që do të vinte: “Është e vështirë të mohosh që ka qenë një nga momentet më të mira të karrierës sime, por ka mbetur shumë turne dhe do të jetë shumë e rëndësishme nëse fitojmë Kupën, prandaj, në dy javët e ardhshme do të vendosim se sa e vlefshme është.
Ai moment ka ardhur. Anglia mposhti Holandën (1-2) në gjysmëfinale dhe do të kërkojë titullin e dytë në historinë e saj kundër Spanjës, i pari që nga Kupa e Botës 1966.
“Ne dhamë gjithçka përsëri deri në fund. Jam shumë krenar për djemtë. Jemi të lodhur, ka qenë një sezon i gjatë, por duhet të japim një shtytje të fundit për vendin tonë dhe për historinë,”- pranoi Bellingham, i cili nuk heziton të lavdërojë Spanjën: “Ata kanë qenë të jashtëzakonshëm, duke luajtur shumë mirë.”
Sonte, në Berlin, Jude do të kërkojë “Grand Slam”: Ligë, Champions, Superkupë, Eurokupë dhe “Topin e Artë”…
